Opis:

„Rok 1939, pierwszy września. Zapamiętałem – takie odnoszę wrażenie –
głośne wycie syren, głęboki niepokój, wręcz strach. Inaczej wyglądały
te wydarzenia z perspektywy 6 lat."  Strach towarzyszył całej jego rodzinie,
z którą starali się ponad siły przeżyć gdy „ (…) trzęsło kamienicą.
Słychać też było trzaski walących się ścian, wyłamywanych okien, brzęk
rozbijanego szkła i huk przewracających się mebli."

Książka ta to wspomnienia małego chłopca z Kochłowic, autora książki,
przedstawione jako retrospekcja wydarzeń z okresu okupacji
i pierwszych dni oswobodzenia Górnego Śląska z 1945 roku. Zawarte
w niej przeżycia, emocje i strach, jakie towarzyszyły ówczesnej
rzeczywistości nie sposób było wymazać z pamięci, stąd też głównym
wątkiem są wspomnienia zapamiętane z perspektywy dziecka.
Teraz, jako dojrzały człowiek, autor podejmuje też wątek urbanistyczny
- kwestię odbudowy kraju i życia gospodarczego, z czym musieli
zmagać się Polacy po wojnie. Pamięta smutek i rozgoryczenie
z zasłyszanych niejednokrotnie dowcipów na temat różnic rozwojowych
infrastruktury naszego kraju: „Podziwiając na Zachodzie autostrady,
samochody i przemysł, można z przekąsem powiedzieć, że kiedy oni
na Zachodzie budowali dobrobyt, my budowaliśmy socjalizm."

Publikacja ta jest niewątpliwie dokumentem historycznym. Książkę autor
dedykuje szczególnie rodakom Górnego Śląska oraz tym, którym losy
tej ziemi nie są obojętne.

powrót do 'nasze publikacje'